As patacas…

… van agromando paseniño.

Oulipo

O OULIPO (Ouvroir de Littérature Potentielle: Obradoiro de literatura potencial) foi un grupo de escritores e matemáticos, un pouco “gamberros”, que xogaban coa linguaxe creando textos con regras especiais, desafiando as normas da literatura tradicional. Unha das súas técnicas máis coñecidas foi o S+7, que consiste en cambiar os substantivos dun texto por outros que aparecen no dicionario sete palabras máis adiante.

E isto foi o que fixemos na nosa actividade de expresión escrita do tema 7 (que desta volta tocaba en lingua castelá). Fomos á sección de poesía da Casiña de Faiuco, mergullámonos nos libros e extraemos poemas de obras de Gloria Fuertes, Federico García Lorca, Joaquín González Estrada, Mar Benegas ou Ximo Abadía; a continuación, aplicamos a técnica S+7 do OULIPO e obtivemos novas composicións, algunhas delas ben interesantes e divertidas.

Guías turísticos

Neste tema 7 de Ciencias Sociais estamos traballando sobre o sector terciario. Unha das actividades máis salientables dentro deste é o turismo, e o proxecto que realizamos ten moito que ver con el.

Ás veces, podemos pensar que o turismo é unha actividade económica que só ten cabida nas grandes urbes. Pero na contorna das nosas aldeas tamén hai recursos, aos que nós non damos importancia, que poden ser "vendidos" (ou emprestados por un tempiño) para a recreación doutras persoas: igrexas, cruceiros, castros, mámoas, ríos, carballeiras, sendeiros, paisaxes, tranquilidade, aire limpo, natureza, cultura, historia, festas, tradicións... poden parecer cousas humildosas e de pouco valor para quen as temos á man todos os días pero seren auténticos tesouros para quen carece delas no seu día a día.

A premisa era doada: buscar información (dos nosos propios coñecementos, preguntando a familiares e veciños ou mesmo en libros ou na Rede) sobre a nosa parroquia e despois elaborar un tríptico turístico sobre a mesma. Con esta actividade aproveitamos tamén para poñer en práctica a estampación con Lego, na que traballou todo o alumnado do centro. E tamén nos valeu a nós mesmas para coñecer recunchos do noso concello ou da nosa propia parroquia que descoñeciamos.

O resultado ben o vedes. Estamos dispostos a escoitar ofertas polos nosos trípticos.

Botamos as patacas

Un ano máis asumimos a encomenda de Faiuco de cultivar algo na súa horta e aproveitamos para facer diversas aprendizaxes relacionadas coa área de Ciencias da Natureza. O proceso foi o que segue.

Primeiro acudimos aos libros, a ver que nos contaban sobre as patacas, o froito escollido para sementar no bancal de quinto e sexto. Comprobamos cales eran as súas necesidades de rego, de abonado, o marco de plantación, etc. e xuntamos todo isto coa información que nós mesmos xa tiñamos; recollendo todo nunha ficha.

Logo, fomos á horta preparar a terra. Deunos moito mágoa desbotar os cultivos que permanecían na nosa parcela dende o curso anterior: é por iso que trasladamos os amorodos a unha macetas coa ilusión de poder comer algún antes de que chegue o verán. Para rematar este paso, orientamos as plantas cara ao sur coa axuda do compás, para que teñan ben sol, e estabelecemos unhas quendas para regalas cada día.

A seguinte parte do traballo foi na sala de arte da biblio, que convertemos no noso laboratorio. Distintos experimentos servíronnos para coñecer mellor as características (especialmente químicas) da Solanum tuberosum, vulgarmente coñecida por todas como a pataca. Investigamos sobre a súa oxidación e os factores que poden retardar este proceso; sobre un dos azucres máis abundantes que ten, o amidón e sobre como detectalo; e finalmente, rompemos os cornos tentando que conducise algo de electricidade, extremo que non logramos.

Por últimos, voltamos á terra, abrimos os regos e botamos as patacas (tendo en conta todo o aprendido previamente) e aínda que o refraneiro di Boi vello, suco dereito e estes bois que araron hoxe moi vellos non parecían, non temos ningunha queixa co resultado obtido. A ver se apañamos algo!

 

Radio Corpiño: A radio de Faiuco

 

Como xa temos indicado máis veces nas páxinas deste blog, son moitas as actividades que se realizan no colexio e non sempre podemos dar conta de todas elas nas nosas Redes. Pero hoxe queremos rememorar un obradoiro que tivemos antes da vacacións, en realidade foi a segunda parte do obradoiro de radio que fixeramos semanas antes. Inda que en principio estaba pensado para unha soa sesión, Pablo e Baruk accederon cortesmente a volver ao centro e enriquecer máis se cabe o traballo que fixeramos na súa primeira visita.

Desta volta, os grupos de alumnado intercambiaron os papeis e uns funcionaron baixo a batuta de Pablo e outros estiveron ás ordes radiofónicas de Baruk. Creamos e gravamos novas sintonías e indicativos para as seccións dos programas de Radio Corpiño, incluso pensamos en posibles novas seccións e programas para o futuro da nosa emisora escolar e tamén gravamos os típicos "recordatorios de marca" que tanto se usan nas radios comerciais para que ninguén esqueza que está a escoitar.

Dende aquí, só podemos volver a agradecer a Baruk e Pablo o seu bo facer e a súa dispoñibilidade xenerosa. Queda pendente que voltedes á nosa radio pero nese caso xa como entrevistados.

Radio Corpiño: falamos un pouquiño?

Cando está mañá entramos pola porta da Sala de Robótica non tiñamos nin idea da marabillosa viaxe que nos ía a levar a estar dúas horas despois gravando sintonías, caretas, jingles e indicativos para a nosa radio.

Da man de Baruk e Pablo aprendemos os rudimentos da linguaxe radiofónica e da composición de melodías, fixémonos conscientes da importancia da palabra, a música, os sons e os silencios no noso medio e puxémonos a practicar.

O que ás doce e cuarto parecía imposible, ás dúas era unha realidade: compuxemos melodías, deseñamos os indicativos e metémonos no estudo a gravar.

Dende hoxe, cando sintonicedes Radio Corpiño soará o traballo desta mañá do alumnado de quinto e sexto.

Grazas a Pablo e Baruk por guiar o temón desta singradura.

Radio Corpiño: falamos un pouquiño?

O día dos namorados galego